Sancısı öyle bir kaç saat sürmez üstelik...Aylarca inlersin acıdan, her saniye bıçaklar saplanır vücudunun her yerine, öleceksin zannedersin, ölmek istersin, bir türlü ölmezsin...
İstese canını verirsin bir gün, ertesi gün bırakıp gitmek istersin... Sen her bırakmak istediğinde o daha da güçlü tutunur sana... Sen her gün onu terk edersin, o her gün sana kavuşur... Sen yapamayacağını sanırsın o tüm kalbiyle inanır... Bazen günlerce sadece tekmeler, bazen günlerce tepki vermez... Ufacık kalbin hayal kırıklığından, gel-gitlerden, çaresizlikten yorgun düşer... Bazen sabırla istediklerini tekrarlarsın, gülümseyerek, heyecanla, umutla...Sen aşk dersin,mutluluk dersin,huzur dersin... O düzen der,plan der,kural der...Sen ak dersin o kara der... Sen aşksız yaşayamazsın,o sensiz yaşayamam der...
Ve bir gün, o, hiç beklemediğin anda gelir dünyana... Karşında nefes almaya, yürümeye, koşmaya başlar... Seni kucağına alıp mutluluktan havalara uçurur... Herşeyinle senin istediğin ve sevdiğin biri olur...Sen sadece karşısına geçip seyredersin... Tekrar tekrar seyredersin... Günlerce mutlu olursun ve yüreğinde onun varlığı için şükredersin...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder